حرف از غريبي زدي

بگذار تا بگويمت كه اكنون

غريبي، آشنا ترين درد من است

و آشنايي، غريب ترين رؤيايم

بيگانه مباش،

اما سخن آشنايي هم مزن

كه آشنايان

بس ناجوان مردانه بيگانه اند

----------------------------

هرگز اهل درد و دل نبوده ام

گله اي نيست

پانزده سال درد غربت

پانزده سال نداشتن،در حسرت داشتن

اكنون آموخته ام

كه نخواهم

كه نجويم
اكنون دانسته ام

كه در اين بيشه آشنايي

اثري از بوته محبت نيست

هر آنچه هست

علف هرز كينه است و بس

اكنون دانسته ام

كه بيگانه سرزمين ها بهترند

چرا كه اگر

بوته محبت نيست

لا اقل مي توان خاركن بود

و ريشه كينه را سوزاند.....
قايقي خواهم ساخت

خواهم انداخت به آب

دور خواهم شد از اين خاك غريب

....